ტექსტი * * * სადღაც ფერი გადაიარს ჩანტლაძე შოთა სადღაც ფერი გადაიარს,სადღაც ღამე დაობდა,ჩემი თეთრი გადიარა უდროოდ დაობლდა.ჩემი თეთრი გადიამოდის სასაფლაოდან.1950
