პიანო

ლერწმებში ნიავს ეძინა უკვე,

ყანჩა ყიყინით ეძახდა ყანჩას, -

პატარა გოგომ შეხედა ღრუბლებს,

პატარა ბიჭი ნაწყენი დარჩა.

მწუხრში ნისლივით ჩნდებოდა იჭვი,

რწმენა წყალივით ითხოვდა სითბოს, -

ტანზე იხდიდა პატარა ბიჭი,

პატარა გოგოს სცხვენოდა თითქოს.

გული ჩიტივით ბუდეში იჯდა,

და გლეჯდა ლაგამს მშიერი რაში...

პატარა გოგო დნებოდა ბიჭთან

და მზე ფიფქივით ქრებოდა ზღვაში.