მშვიდობით, მშვიდობით, კმარა!

მომბეზრდა ტკბილიც და მწარეც,

დე, სხვისთვის იქროლოს ქარმა,

დე, სხვისთვის ანათოს მთვარემ.

მე უკვე ჩავკეტე კარი,

სხვა კაცად ვიქეცი თითქოს,

ძაღლივით დავტოვე გარეთ,

რაც იყო, რაც უკვე იყო...

1956წ