ტექსტი

ნანა

აბულაშვილი ანზორ

1476 ნახვა · დღეს 27

ნანინა, ნანა, ნანაო,
ჩემო ანუკა. ანო,
ძილმა ერთბაშად იისფერ
სხვა მხარეს წაგიყვანაო,
ათასფერ ყვავილებთან და
ჭრელჭრულა პეპლებთანაო.
ხედავ: - თან წვიმს და მინდორი
ოქროსფრად დაინამაო,
ყაყაჩოებით ბრიალებს
იქით ზღვისფერი ყანაო.
უფრო შორს თეთრი კრავები
მზემ ცისკენ გაილალაო,
რა საკვირველი მხარეა,
პირდაპირ - გამოცანაო,
თან მზეს ცხრა თვალი უცინის,
ხან - მთვარე კრთება თანაო,
ან აქ რამ ზარდა ერთპირად
სუყველა ალვისტანაო...
ნანინა, ნანა, ნანაო,
ჩემო ანუკა, ანაო,
სიზმარშიც მხარე გეხატვის
შენი სამშობლოსთანაო.

არ გამოტოვო სიახლეები!

გამოგვყევი ლიტკლუბის Facebook გვერდზე და გაიგე ჩვენი სიახლეები.

გამოგვყევი Facebook-ზე