თექაზე თითების თქარუნი,
თეთრ თოვლზე თოლია,თერთმეტი,
ნათლია და ერთი ნათლული,
თანდათან უთაოდ ცერცეტი.
ზამთრების თავხედი სითეთრე,
თიბათვეც,თვალწარმტაც ღამეთა,
ფიქრებით თმა თითქოს ვითეთრე,
დათევა, ღამ-თევა, თვალებთან.
თებერვლის ოთხ წელში,ოცდაცხრა.
რითმებიც,ფურცლებთან ტოლია,
თავხედმა ზამთარმა მომტაცა
სტრიქონის თორმეტი თოლია.