ჩვენი ქორწილი მინდორში შედგა

არც სიყვარული,
არ ვნების ძალა
არ გათრთოლებს და ჟრუანტელს არ გგვრის,
გამოგაშორე სიცხიან ქალაქს,
გასავათებულს ფიქრით და ჯავრით.
ჩვენი ქორწილი მინდორში შედგა,
მიგვაცილებდა პეპლების ჯარი,
ასე ინება, ძვირფასო, ბედმა -
ჯვარს გვწერდა გიჟებს ტრამალის ქარი.
შენი მეჯვარე მზე იყო,
ჩემი - ოფოფი მშიშარა,
ბუნებამ სულში ჩაგვისვა,
გულმკერდი გადაგვიშალა...
შენი მეჯვარე მზე იყო,
ჩემი - ოფოფი მშიშარა.
ხარობდა ზეცა ნათელი,
ბალახზე ბროლი ეყარა...
მინდოდა,
როგორ მინდოდა,
ჩემსავით შენც გაგეხარა,
შენია ცა და ხმელეთი,
ჩემია მთელი ქვეყანა!