სხივები სხივოსნობენ,

ვარდებიც არიან,

შენ კი ძველებურად,

აღარ გიარიან.

წუხელ შენმა თვალმა

ღამე გაათია.

ვაიმე!.. ვაიმე!.. ვაიმე!..

ეს რა დაგმართვია.

ცაც ჩამუქებულა,

გზებიც ინაქრება,

ჩაქრა შენი ბედი…

შენი სხივიც ქრება.