შენ

ახლა შენ უმზერ იმ ვარდის რტოებს, 

წინ გიდევს ჩემი ლექსთა კრებული. 

მიგონებ, როგორც უნაზეს პოეტს 

და ზიხარ მარტო, ჩაფიქრებული.