ტექსტი

ანდერძი

ლებანიძე მურმან
ფანჯარაში - ქედია, ვსტყუი! - ქედზე მეტია -
საქართველოს ხედია!..

რაც მე მიკეთებია მისთვის ზღვაში წვეთია.
მე მივდივარ, შენ რჩები -
შენი მოიმედეა.
 
1972