ჰე მთოვარეო შემწყნარეო, აშიყთ გულების, 

მოგვფინენ შენნი შუქნი ნელნი ჩვენ ორთა ოდენ! 

რაზომცა ვლიდე, ვერსად ვპოვო, ნუ გეგულების, 

რომ ურთიერთსა ჩვენებრ მტკიცედ ვინმე შესტრფოდნენ!