ჰმ!

ცრემლებით ძალიან იშვიათად,

უფრო, რეალობით ვტირი,

შეგრძნებებს თმებივით ვიშლი ახლაც,

ვსაუბრობ სიმშვიდის პირით...

სიტყვებით საკმაოდ იშვიათად,

ვეპყრობი ჩურჩულსაც ფრთხილად...

თვალებში სინათლე მიკიაფებს,

მისული ჩაქრობის პირას...

_ ლექსები?! ჰმ... მართლა იშვიათად!

დიდი სიხშირით კი ვურევ

ცხოვრებას, ტკივილს რომ მიქიაქებს,

და მელნად იღვრება სული...